KAĞITHANE BELEDİYESİNDEN YARDIM İSTEYEN BİR ENGELLİNİN BAŞINA GELENLER..

0

BEĞENDİM

0

SELİM DİKMEN, “ MADDİ YARDIM İSTEMİYORUM, KÖMÜR VE ERZAK İSTEMİYORUM..PARA İSTEMİYORUM.. GİYECEK İSTEMİYORUM..SADECE BANA EKMEK PARAMI KAZANACAK BİR KÖŞE VE İMKAN İSTİYORUM” diyerek feryadını dile getiriyor..

Adı Selim Dikmen.. Aslen Sinop’lu.. Kağıthane Nurtepe Mahallesinde oturuyor.. Kaza sonucu tek ayağı takma protezli.. Yüzde 40 engelli raporu bulunuyor.  Evli ve bir çocuk babası.. Eşi de biraz rahatsız bir engelli..

Selim Dikmen takma protez ayaklı olduğu için askerlikten de muaf tutulmuş.. O kimseden sadaka istemiyor. Eşinin ve çocuğunu geçimini sağlamak ve bir iş kurabilmek için çalmadık resmi kapı bırakmamış… Kağıthane Belediyesi, İBB başkanlığı, Kağıthane Kaymakamlığı, İstanbul valiliği, AKP İstanbul il başkanlığı, AKP Kağıthane ilçe başkanlığı, AKP genel merkezi, Başbakanlık, bakanlıklar ve Cumhurbaşkanlığına kadar ulusal basın ve TV’lere kadar yaptığı bütün müracaatlarından hiçbir sonuç alamamış.. Sesini hiçbir medya aracılığı ile duyuramadığı için çareyi  gazetemize başvurmakta buldu.

Bu konuda gazetemize derdini anlatan Selim Dikmen yaşadığı sorunlarını şöyle dile getiriyor.: “Ben trafik kazasında bir ayağımın yarısını kaybettim.  Allaha şükür başka hiçbir sağlık sorunum yok. Maaşlı her hangi bir işe almıyorlar.  Bu konuda Kağıthane Belediye başkanlığına, müracaat ederek, bir el arabasında, veya bir köşede kendi imkanlarım dahilinde bir büfede veya kendi aracımın içinde pilav satacak veya oyuncak satabilecek, kirasını ödeyerek, vergimi ödeyerek, ruhsatlı çalışmak amacı ile Belediyeden uygun bir yer gösterilmesi için müracaat ettim.  Fakat hiçbir yetkili kurumdan olumlu cevap alamadım. Beni hep oradan oraya, çeşitli bahanelerle başlarından sağdılar ve yalan yanlış beyanlarla oyalayarak bütün isteklerimi ret ettiler” dedi.

Selim Dikmen evini ve bir çocuğunu geçindirmek için nerelere müracaat etmiş ve ne gibi bir cevaplar almış.. İşte sırası ile bunları açıklıyoruz..

27.07.2010 tarihinde Kağıthane Belediye başkanlığına müracaat etti. Aynı müracaat dilekçesini yukarıda izah ettiği resmi makamlara da gönderdi. Bütün dilekçeler döndü dolaştı. Talimatlar Kağıthane Belediyesine geldi.  Kağıthane Belediyesi 05.08.2010 tarihinde Başkan yardımcısı Hasan Çakır’ın imzası ile bahse konu adreste zabıtaların yaptığı inceleme sonucu kişinin evinin önünde böyle müsait bir yer olmadığına dair cevap verildi.  (Aslında kişinin talebi evinin önü  değil, müsait bir yer olarak iş yapmak istiyor.)

15.02.2011 tarihinde Kağıthane Kaymakamlığına Kağıthane Belediyesi tarafından başkan Fazlı Kılıç imzası ile yazılan yazıda ise Selim Dikmen’in BİMER aracılığı ile Belediyeye yaptığı talep  değerlendirilerek kendisine cevap verilmiştir, şeklinde yazı gönderildi.

Selim Dikmen’in Cumhurbaşkanlığına yaptığı müracaata 19.08.2010 tarih ve 10471 sayılı dilekçesi genel sekreter yardımcısı M. Emin Kuz imzası ile İstanbul valiliğine gönderildi. Ve bütün bu talepler yine Kağıthane Belediyesini oldukça rahatsız etmişe benziyor. BİMER’den, İstanbul valiliğinden ve mahalli idareler genel müdürlüğünden yazılan resmi yazılar yine Kağıthane Belediyesinde toplandı.

Belediyenin 315141 başvuru numarasında Rıfat Sarıdağ isimli görevli bütün başvuruları tek bir cevap altında toplayarak kendisine bilgi verdi. Verilen bilgi ise hep aynı klişeleşmiş kelime ve cümlelerle “yapılan kontroller neticesinde büfe ve araç üzerinde satış yapmaya müsait yer olmadığı” cevabı verildi..

SELİM DİKMEN NASIL FERYAT EDİYOR?

Bu konuda bütün resmi evraklarla birlikte gazetemiz ofisine gelen Selim Dikmen gazetemiz aracılığı ile yetkililere sesini duyurmak isteyerek şunları söyledi:

“Üç kez Belediye başkanı Fazlı Kılıç’a gittim.. Derdimi anlattım.  Bana  cevap vermiyor, ilgilenmiyorsunuz dedim. Başkan bana “yapamayacak olduğumuz işe cevap yazamayız” dedi. Cumhurbaşkanlığından cevap geldi. AKP il başkanlığından gelmedi Büyük şehir belediyesi ise bu gibi yerler ihaleye veriliyor diye cevap gönderdi. AKP Kağıthane ilçe başkanlığında ise idare amiri Yavuz beye gittim.  Bana mahalle toplantılarına katılarak sorunlarımı burada anlatmamı istedi. O da uygun olursa bir şeyler olabileceğini söyledi. Bana Belediye zabıtaları adresimde inceleme yaptığını yazıyor. Bu adrese ne Belediye zabıtası geldi. Ne de mahalle muhtarına bilgi verdiler. Kimsenin adrese gelip inceleme yaptıkları yok. Tamamen baştan savma yalan beyanlarda bulunuyorlar..

Ben herhangi bir satış yapmak için evimin önü demedim. Mahallemde veya yakın bir yerde Allah rızası için yasal olarak geçimimi temin edebilecek, evime bir çocuğuma ekmek parası götürmek için uygun bir köşe başı istedim. Belediye işgaliye vergisini alsın. Bütün işlemlerim yasalara uygun olsun diyorum. Namusumla çalışarak vergimi ödeyerek iş yapmak istiyorum. Başka hiçbir yardım ve destek istemiyorum. Kaçak seyyar satıcılık yapamıyorum. Çünkü yürüme sorunum var. Bu memlekette illaki köşe başlarında kaçak seyyar satıcılık yaparak, zabıtalarla savaş mı yapmak gerekiyor. Ben yasal yollardan geçimimi sağlamak istiyorum” diyerek feryadını böyle dile getirdi ve yetkili makamlardan yardım istedi.

İşte geçimini kimseye muhtaç olmadan, tamamen kendi sermayesi ile sağlamaya çalışmak isteyen engelli bir vatandaşımızın feryadını duyduk. Bu ülkede sahibi olmayanlar kendi imkanları ile iş yapmaya geçinmeye çalışanlara neden müsaade edilmiyor? Bir Belediye olarak bu gibi insanlarımıza destek verilmesi, kolaylık sağlanması gerekirken,  göz ardı edilmeleri özürlü olmalarımı, yoksa siyasi bir ayırımmı?

Köşe başlarında, kaldırımlarda seyyar ve kaçak çalışanlara ne kadar müsaade edilmese de bir türlü önlenemiyor. Peki, her şeyini yasal yapmak isteyen bir engelli vatandaşımıza müsait bir yer gösterilerek istenirse yardımcı olunamaz mı? Elbette olunur, ama mutlaka birilerinin işine gelmiyordur.  Ayrımcılık ve siyaset yapılıyorsa lütfen bu gibi insanlar üzerinden yapmayınız..Yazık ama, gerçekten çok yazık…

Yetkililere sesleniyoruz.. Selim Dikmen’in elinden mutlaka tutulmasını istiyoruz..