Sakin Şehir Perşembe sahipsiz bir şehir olmuş..

0

BEĞENDİM

0

Haber/Araştırma : Osman ŞAHİN

Şirin ilçemiz Perşembe sakin şehir olarak tanıtılmaya çalışılıyor.. Ben hiçte öyle görmüyorum..

Sakin olmuş, sessiz kalmış, garip kalmış, daha doğrusu sahipsiz ve yetim bırakılmış..

Sahibi olmayanın sesi çıkmayınca elbette sakin kalır.. Konuşacak, derdini anlatacak kimsesi de olmaz.

Her gün gidip geliyorum. Görüyorum, çok merak ediyorum..

Bugünkü halini gördüğüm Otel Vona’nın hali  bir Perşembe’li olarak yüreklerimi sızlatıyor..

Önce VONA Otelin görüntülerini izleyelim ve aşağıdaki linki tıklayınız..

http://yongazetesi.com/video-detay/vona-otel–persembe/82/

Hani işte şu fotoğraflarını gördüğünüz güzelim cennet gibi deniz kenarında eskiden bir Otel Vona vardı ya… Gittim, inceledim, gezdim gördüm işte orası..

Yıkık, dökük, çürümüş, virane olmuş..

30 yıl önce Perşembe’nin sembolüydü.. Ordu’da ona eş değer otel yoktu.. En önemli restaurantlardan biriydi..

Ordu’ya gelen bakanlar, milletvekilleri protokol misafirleri konaklamak için bu oteli tercih ederlerdi..

Yemekli geceler burada yapılır, basın toplantıları burada düzenlenirdi.. Ünlü sanatçılar burada sahne alırlardı..

O dönemlerde gazeteci olarak çok güzel anılarım da oldu..

Zamanın Ticaret ve Sanayi bakanı Şükrü Yürür için düzenlenen bir gecede sanatçı ile çektiğim bir fotoğrafı bakanın  koruma polisi elimden almaya çalıştı.. Vermedim, mücadele ettim, haber ulusal basında yer aldı.. Hala arşivlerimde mevcuttur..

Hayatımda bir kez Balık tatlısı yedim, o da o gece Otel Vonada oldu..

Unuturmuyum lezzetini, hala tadı damağımda..

Ama şimdi ne tat kalmış, ne de lezzet..

İnanın şimdi gördükçe içim dolu bardak gibi, dokunsalar dökülecek..

Yıllar geldi geçti.. Siyasi iktidarlar değişti. Yönetimler değişti.. Ordu Büyük Şehir Belediyesi oldu.. Perşembe  ilçesi hala insanları saf yerine  koyularak, sakin şehir diye avutulmaya çalışılıyor..

Bir Oteline sahip çıkılamamış..

Bir Öğretmen okulunu avucunda tutamamış.. Ne öğretmenlerimiz burada yetişti. Şimdi meslek teknik lise olmuş güya..

Ama şimdi Perşembe Yüksek meslek okulu istiyor..

VONA gazetesi manşetinden düşürmüyor..Sosyal medyada sürekli paylaşımlar yapılıyor.. Peki hangi siyasetçiden veya idareciden bir ses çıkıyor.

Tınlayan varmı?

Bir Atatürk heykeli için söylenmedik, yazılmadık kalmadı..

Duyan varmı?

Otel Vona’yı zamanında benim köyümün toprağından aldılar..

Şimdi Büyük Şehir oldu.. Köyümde kalmadı.. Hepsi mahalle oldu.. Ama kuşkuluyum şimdi orası ne olacak, yoksa birilerine peşkeş mi çekilecek?

Sakin, sakin diyerek Perşembe’nin can çekişmesine kimse aldırış etmiyor..

Sel olur Perşembe ağır bedeller öder.. Topraklar uçar, köprüler yıkılır, insanlar hayatını kaybeder. Köylünün mahsulü para etmez.. Ya fındık, sebze, meyve satacak, ya balığa gidecek.. O da mevsim, mahsul olursa.. Köylünün kapısında satacak inek dana da kalmamış..

Hafta günü dediğimiz Pazartesi günleri bir şenlik yaşar.. O da pazarcıların çoğu dışarıdan gelir, Perşembe halkının parasını alır gider.

Ara sokaklarda bakkallar, esnaflar, can çekişmeye devam eder..

Üstelik büyük marketler de açılmış.. Küçük esnaflar sinek avlamaya aynen devam ediyor..

Kacalı mahallesinde en büyük bakkal Ergün Çarkçı’dan ekmek içi katık alırdık paramız olmazsa deftere yazardı..

Şehir merkezinde de  Çolakoğullarının mağazası vardı. Yorulmazlar hala aynı yerde.. Alibaşoğlu Hüsnü Baş ilçenin demirbaş esnafları 40 yıl öncede böyleydi, şimdi de aynı..

Köylüden çek senet de almaz Hüsnü Baş amcamız… Sakin şehir ekonomisi bu kadar..

Ailemizin bütün düğün eksikliklerini ondan alırdık. Hala Perşembe’nin poyraz bankası gibidir..

Sattığı malı defterine yazar. Allah rızası için getiren olursa alır..Beş sene on sene sonra borcunu ödeyenler var..

Sakin şehirde işler gittikçe  kötüye gidiyor.. İlçenin nüfusu sürekli düşüyor..  Göç veriyor..

80’li yıllarda ilçede 6 tane banka şubesi vardı.. Şimdi tek banka kalmış.. Sakin şehrin insanları Bankamatik bankacılığına mahkum edilmiş..

Akşam ezanından sonra sokakta kimseyi bulamazsın.. Kimileri kahvehanelerde, kimileri köşe meyhanelerde piyazlanır..

Durumu iyi olan eğlenmek için Ordu’ya gider. Alışveriş için de aynıdır. Perşembe esnafı halen sakin şehir diye “Saf” yerine koyulmaya devam eder..

Ordu Büyük Şehir oldu küçülüyor merak etmeyin.. Perşembe sakin şehir ilan edildi. İyi güzel de Perşembe’ye yapılamayan hizmet Karabayıza, Sakarat tepesine köy dediğimiz ücra köşelere nasıl ulaşacak.. Vatandaşın hala evinin önüne yol gitmeyen yerler var..

Benim köyüm Saray Mahallesi olmuş.. Ama bu köyde 6 mahalle vardı.. Şimdi bunu nasıl pay edecek, buralara ne ad vereceksiniz, nasıl Belediye hizmeti gidecek? Bütün bölgelerde coğrafi ulaşım sorunu var..

Sonra da diyorlarki siz gurbette oturanlar, nüfus kaydını memleketinize aldırın!.. Bu şimdi doğru bir adalet mi yasal mı? Elbette yasa dışı bir uygulama.. Bunu teşvik eden de devleti temsil eden kamu görevlileri..

Büyük şehir olurken bu kurnazlığı yapanlar para cezaları ile bedelini ödediler.. Hatta sürgün yediler.. Birileri makam sahibi olacak diye vatandaş bedel ödüyor.

Hala anlamıyoruz.

Otelimize, turizmimize,  eğitim kurumlarımıza sahip çıkamıyoruz..

Gelmiş geçmiş siyasilerin bedellerini ödüyoruz..

Hadi nüfus istiyorsunuz, göç vermeyelim diyorsunuz, verin o zaman Perşembe’ye bir yüksek okul.. Yapın Perşembe’ye bir fabrika.. Bir zamanlar çay fabrikamız da vardı… Onun yerinde de yeller esiyor..

VONA’mız şenlensin, Perşembe’miz kalkınsın.. Kazanılan paralar ilçemizde kalsın.. Nüfusumuz artsın.. İnsanlar dışarıya gitmesin..

O zaman sakinliğimizi anlarız..

Hadi varmı, tamam diyen siyasetçi, hadi varmı yatırım yapacak iş adamı?

Bekliyoruz çıksın ortaya…

Yetmez mi, sakin şehir diye diye, kandırıldığımız, oyalandığımız?

Yeter bu kadar “SAKİN SAF”lık.. Bu SAF’lık, bütün VONA’yı sahipsiz bırakmış..

SAKİNLİK bitsin.. Ses ver VONA, çığlık at, şenlik başlasın artık.. Perşembe gürültü çıkarma zamanın hala gelmedi mi?.