MAHKEME HABERİMİZE HAKARET YOK DİYEREK BERAAT VERDİ..

2

BEĞENDİM

0

Gazetemiz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü Osman Şahin hakkında Fatsa 3. Asliye ceza mahkemesinde basit usulde görülen dava sonuçlanarak, hakim lehimize karar vererek yapılan haberin hakaret ve suç teşkil etmediğine karar vererek BERAT kararı verdi.

Fatsa Damla derneği başkanı olan Şule Kibar, Fatsa Belediye Başkanı İ. Etem Kibar’ın Fetö iddiaları konusunda yaptığımız bir haberde sadece resmi bulunduğu için sesli, yazılı ve görüntülü ile hakaret ettiğimiz iddiası ile hakkımızda şikayetçi olmuştu.

Aslında yayınlamış olduğumuz söz konusu haberin Fatsa Belediyesini ilgilendirdiği halde dernek başkanı Şule Kibar’ın şikayetçi olması tamamen yasa ve hukuk dışı olması nedeniyle, Savcılık iddianamesinde  dava açılmasını talep ettiği, buna karşılık bizim de itirazlarımız kabul edilerek, Mahkeme verdiği adaletli bir karar sonucu savcılığın iddiaları da kabul edilmemiş oldu.

Bu nenle Fatsa C. Savcılığı ise sanık eylemlerine uyan 5237 sayılı 5237 Sayılı TCK’nın 125/2 delaletiyle 125/1, 125/4, 53/1, 58/1. Maddeleri  gereğince cezalandırılmamız talebiyle kamu davası açılması talebinde bulunmuştu.

VE… BVEKLENEN MÜJDELİ KARAR GELDİ..

MAHKEMENİN GEREKÇELİ KARARI ŞU YÖNDE :

Ön ödeme önerisi, Uzlaşma raporu, Adli tutanaklar Nüfus ve adli sicil kayıtları, Tüm dosya kapsamı. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, KABUL ve GEREKÇE : Mahkememizce yapılan basit yargılama neticesinde toplanan deliller, sanığın soruşturma aşamasındaki ve yazılı savunmaları, katılanın soruşturma aşamasındaki ve yazılı beyanları ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık hakkında her ne kadar katılana yönelik, yaptığı haber paylaşımında katılanın fotoğrafını yuvarlak içine alarak adını ve soyadını yazdığı ve  FETÖ ile ilişkilendiren yazılar yazdığı iddiası ile cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de;

Anayasa’nın 26 ıncı maddesinde, “Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve Mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye’nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin

(Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen “bilgi” ve “fikirler” için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM’e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde “demokratik bir toplum”dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir. Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir.

Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS’nin 8 inci maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir.

Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir. AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek ‘yeterli bir altyapının’ mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır.

Yön gazetesindeki yazılarında katılanın yüzünün yuvarlak içine alarak fotoğrafın altına, katılan ve aile bireylerine yönelik yazılan yazıların, katılanın şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, haber ve eleştiri niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği, bu itibarla; sanık savunması, katılan beyanı, suça konu haberlerin içerikleri, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın paylaşımları ile hakaret düzeyine varmayan kaba ve nezaket dışı eleştirilerde bulunduğu sabit olduğundan sanığın üzerine atılı sesli veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla CMK 223/2.a maddesi gereği “yüklenen filin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması” nedeniyle sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; -Her ne kadar sanık Osman Şahin hakkında sesli veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan cezalandırılması talepli kamu davası açılmış ise de; sesli veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla CMK 223/2.a maddesi gereği “yüklenen filin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması” nedeniyle sanığın BERAATİNE, karar verilmiştir, denildi.

Bu davanın haricinde Şule Kaibar ile birlikte aynı haberden taö 6 kişi şikayetçi olmuş, biri hariç hepsi de kavuşturmaya yer olmadığına ve baraatle sonuçlanmıştı. Şule Kibar eşinin hatırasına da hakaret ettiğimiz iddiasıyla son bir mahkeme kalarak o dava ise 10 Şubat 2026 tarihinde görülecek.