“GARİP”LERİ KUTLADILAR, ÇOCUKLARI UNUTTULAR.

0

BEĞENDİM

0

27 Mart Dünya Tiyatro günü nedeniyle, Altınordu Belediyesi  çeşitli etkinlikler yaparak, Ordu’da faaliyet gösteren tiyatro kurumlarını ziyaret etmesinin ardından AKM.’de de Orhan Veli Kanık’ın yazdığı “GARİP” tiyatrosu gösterildi.

Ordu merkezli faaliyet gösteren, özellikle çocuklar için müzikli oyunlar sergileyen ve Altınordu’nun neşesi haline gelen çocuk tiyatroları bilindiği gibi sanatçı-yazar Ufuk Ersoy tarafından yönetilerek sanat dünyasına renk katmaktadır.

Ancak, ne varki 27 Mart Dünya tiyatrolar günü nedeniyle “GARİP” adlı tiyatro oyununu sergileten Altınordu Belediyesi  bütün tiyatro sanatı ile ilgilenenleri ziyaret ederek, günlerini kutlarkenOrdu’da bu güzel sanata emeği geçenlerin adı dahi anılmadı, ziyaret bile edilmedi.

BUNLARIN ÇOCUK VE SANAT SEVGİSİ BU KADAR!..

Sanat, hele ki çocukları konu alıyorsa, o önemli günde çocuklar anılmıyorsa, onların gönülleri hoş edilip, sevilip okşanmıyor, sanatına da önem verilmiyorsa, o zaman sizlerin sanata bakşından şüphe duymanın yanı sıra geleceğinizden de şüphe duymak gerekir.

Çünkü, sanatkarın değeri, insanlığın yaratıcılığını, estetik duygusunu ve kültürel birikimini özgün eserlerle yansıtarak toplumsal bilinci, estetik anlayışı ve duygusal derinliği artırmasından gelir. Sanatçılar, özgün üretimleri, teknik becerileri ve toplumsal bağları güçlendiren vizyonlarıyla hem kültürel zenginlik yaratır hem de estetik/piyasa değeri yüksek eserler ortaya koyar.

İşte, ne amaçla, ne fikirle, ne görüşle olursa olsun, bunların sanata ve çocuklarımızın geleceğine bakış açısı açık ve net olarak ortaya çıkmış bulunuyor.

O çocukları, o sanata emek verenleri bugün anmayıp, ciddiye almayanları bunların temsilcileri ve geleceğin yarını olan çocuklarımız da sizlere aynı sevgiyi gösterecektir.

İŞTE O GÜNÜN ANISINA OYUNCU-YAZAR UFUK ERSOY KÖŞE YAZISINDA GEREKEN CEVABI AŞAĞIDA VERMİŞ BULUNUYOR..

Yazının başlığı “ÇANTADA KEKLİK..”

Biliyorum hatanın en büyüğü bizde aslında.

Biliyorum biz bu kadar yüz verdik.

Biz aldık tepemize kadar çıkardık.

Ne oldu sonra?

Kendilerini bulunmaz Hint kumaşı zannetmeleri normal.

Şehirde caddede, sokakta gezerken kendilerini kral hissetmeleri bu yüzden.

Sırıtarak fotoğraf çektirmeleri,

Memlekete bir hayırları olmadığı halde pişkin halleri

Ne oldum delisi olmaları,

Boztepe’yi kendilerinin yarattığını sanmaları çok doğal, şaşırmayın.

*

Bizim karakaşımıza,

Kara gözümüze âşık değiller aslında.

O sahte gülümsemeleri hatta selamları dahi samimiyetsiz.

Her şey o koltuğa oturmak için,

Rahat ve konforlarının bozulmaması için her türlü önlemi alarak,

Tepede daha fazla kalmak için çaba sarf ediyorlar o kadar.

Aslında ne sen, nede bu şehir umurlarında bile değil.

*

Ve acı ama gerçek.

Kimi, ideolojisine ve partisine, mücadelesine gönül vermiş emekçi partilileri ne zannediyorlar biliyor musunuz?

Çantada keklik…

Düşünceleri oldukça garip.

Nasıl olsa her zaman bize oy vermeye hazırlar.

Nasıl olsa başka yere oy atmazlar.

Nasıl olsa garantiler.

Çünkü onlar nezdinde bu tip adamlar, garanti seçmenler.

Onlar çantada keklik.

Sandık gelip,

Oylar atılıp.

Makam mevkii ulaştıktan sonra,

Sen sağ, ben selamet.

Bir sonraki seçim Allah Kerim görüşürüz.

*

Görüşeceğiz…

Görüşeceğiz inşallah…

Lakin önemli bir tavsiyede bulunacağım.

Uzun zamandan beri kapalı o çantalarınız bir açıp bakın,

Köprünün altından çok sular aktığını,

Kekliklerin oldukça azaldığını,

Çoğunun kaçıp, o menfaatçi siyaset anlayışından yakasını kurtardığını fark edeceksiniz.

*

Görüşeceğiz…

Görüşeceğiz inşallah…

Kimileriniz Ordu Cadde ve sokaklarında tek başına gezerken,

Kimse selamınızı almazken,

Oturup bir bardak çayınızı dahi içmezken…

Göreceğiz…

Kendinizi dev aynasında, kimilerini çantada keklik gördüğünüz günlere inat,

Görüşeceğiz inşallah.